ครูช่างผีมือ

ครูช่างโดดเด่นของชุมชนวัวศรีสุพรรณ

ในปัจจุบันกลุ่มหัตถศิลป์ล้านนา วัดศรีสุพรรณได้ดำเนินกิจกรรมสืบสานภูมิปัญญาโดยมีผู้นำชุมชนปราชญ์ชุมชมและครูช่างที่มีทักษะโดดเด่นจำนวนมากมายคอยช่วยเหลือ ดังนี้


     เจ้าโอวาสวัดศรีสุพรรณ เป็นผู้ที่มีวิสัยทัศน์ในการพัฒนาและสืบสานมรดกทางภูมิปัญญาด้านงานหัตถกรรมเครื่องเงิน เป็นศูนย์รวมน้ำใจของคนในชุมชน และเป็นผู้นำในการสร้างอุโบสถเงิน ท่านเจ้าอาวาสเป็นผู้รอบรู้ในด้านทางธรรมและคติที่แฝงอยู่ในการก่อสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ ในวัดศรีสุพรรณ เปิดกว้างให้นักท่องเที่ยวสามารถเข้ามาเที่ยวชมวัดศรีสุพรรณได้ และเปิดรับเทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่จะช่วยส่งเสริมให้ชุมชนวัดศรีสุพรรณเป็นที่โดดเด่นและสามารถดำรงศิลปะเชิงช่างหัตถกรรมเครื่องเงินให้คงอยู่สืบไป

     ครูเสนีย์ ไชยรังษี เดิมเป็นชาวอำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ แล้วมาแต่งงานและตั้งถิ่นฐานที่ชุมชนวัดศรีสุพรรณ ครูเสนีย์เป็นผู้ที่มีฝีมือในการทำหัตถกรรมเครื่องเงินเป็นที่เลื่องชื่อ มีผลงานในการทำเครื่องเงินขนาดใหญ่ เช่น สลุงหลวง เป็นต้น

     ครูช่างสมชาย ใจคำบุญเรือง เป็นผู้เชี่ยวชาญการขึ้นรูปภาชนะเครื่องเงิน เป็นผู้ที่ทำงานเสมือนปิดทองหลังพระ เนื่องจากความงามของภาชนะเครื่องเงิน ที่เกิดจากการขึ้นรูปไม่ค่อยมีผู้มองเห็น เพราะ ส่วนใหญ่ผู้คนจะชื่นชมความงามของลวดลายบนผิวภาชนะมากกว่า แต่กระนั้นครูช่างสมชายก็มีความภูมิใจที่ได้เป็นส่วนสำคัญของการสร้างสรรค์ผลงานเครื่องเงิน ผลงานชิ้นที่ภูมิใจที่สุดคือสลุงหลวงหนัก 1,100 บาท ปากกว้าง 32 นิ้ว ลึก 18 นิ้ว ใช้เวลาทำถึง 20 วันกับช่างอีกคนหนึ่งคือคุณสุพีระ จากนั้นได้นำไปทำลวดลายต่อที่หมู่บ้านแม่ย่อยจนกลายเป็น ลายแม่ย่อย ผลงานที่เสร็จแล้วในปัจจุบันอยู่ที่วัดครูบาเทืองที่อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ความรู้สึกของครูช่างที่ได้ทำงานหัตถกรรมเครื่องเงินมาเป็นเวลาเกือบชั่วชีวิตของตนเองที่มีต่อความงดงาม คุณค่า และความภาคภูมิใจในผลงานสามารถเรียงร้อยออกมาได้ดังนี้

     ครูช่างจันทร์สม เที่ยงจันตา กล่าวว่าตนเองมีความภูมิใจมากที่ได้มีส่วนร่วมสร้างอุโบสถเงินให้แก่เด็กรุ่นหลังได้เห็น ความงดงาม ทุกแผ่นภาพ ที่ทำมามีความน่าประทับใจมากและถือว่ามีคุณค่าทุกชิ้นงาน ในการทำงานได้มุ่งให้ความสำคัญกับผลงานทุกชิ้นจนทำให้ผลงานออกมาดีงดงามดั่งใจ

     ครูช่างมณฑกานต์ ตันทรัตน์ บรรยายว่าตนเองมีความสุขที่ได้ถ่ายทอดศิลปะที่ชื่นชอบลงบนแผ่นโลหะ ให้เป็นรูปธรรม แล้วถ้ามีบุคคลอื่น มาร่วมเห็นความงดงามที่ถ่ายทอดมาก็ยิ่งรู้สึกเป็นสุขและมีกำลังใจที่อยากจะสร้างสรรค์งานชิ้นอื่น ๆ ให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป ส่วนค่าตอบแทนในแต่ละชิ้นงานนั้นถือว่าเมื่อมี ผู้ต้องการซื้อผลงานแต่ละชิ้น ที่ผลิตออกก็จะเป็นค่าใช้จ่ายในการดำรงชีพ แต่ยังให้ความสุขทางใจน้อยกว่าการที่ได้สร้างสรรค์ผลงานออกมาแล้วมีผู้ร่วมชื่นชมในงานชิ้นนั้น ๆ

     ครูช่างสุพร ทองคำ กล่าวว่าครั้งแรกที่ได้เห็นความงดงามของอุโบสถเงิน ทำให้ตนเองเล็งเห็น ภูมิปัญญาล้านนา และความงดงามอ่อนช้อย เมื่อครั้งที่ตนเองยังเป็นเด็ก ในอดีตตนเองได้เคยเรียนรู้จากแม่ซึ่งเป็นช่างเครื่องเงินมาส่วนหนึ่งแลได้มาหาความรู้เพิ่มเติมจากศูนย์สล่า โดยตนเองให้ความสำคัญกับชิ้นงานแต่ละชิ้นที่ต้องทำด้วยใจ

     ครูช่างสิทธิเดช สุทธิ เล่าว่าตนเองมีความภูมิใจและประทับใจกับงานศิลปะทุกครั้งที่ได้นำผลงาน มาแสดงให้กับผู้มาชม เพราะสิ่งเหล่านี้ได้สร้างชื่อและความเป็นเอกลักษณ์ให้แก่ชุมชนวัดศรีสุพรรณ โดยได้ให้ความสำคัญในเรื่องการเป็นผู้สืบทอดภูมิปัญญาและการอนุรักษ์ศิลปะล้านนา

     ครูช่างอำภาพร ฟรังเค้ กล่าวว่างานศิลปะทุกแขนงมีความงดงามในตัวเอง ในฐานะสล่าจึงมีความภูมิใจ ในอาชีพของตนเองและมีความสุขที่ได้ทำ และยังได้กล่าวอีกว่างานหัตถกรรมในปัจจุบันหาได้น้อยลงกว่าในอดีตจึงควรจะมีการอนุรักษ์และสืบสานภูมิปัญญาของช่างให้กับคนรุ่นต่อไป